همانطور که پیشتر اشاره شد، کنترل دسترسی، سازوکاری است که امکان تعیین افراد مجاز برای ورود به یک مکان خاص را میسر میسازد. بسته به تعداد افراد مجاز و نواحی مورد نظر، گزینههای متنوعی برای انطباق با هرگونه نیاز امنیتی موجود است.
در ادامه، پنج نوع اصلی کنترل دسترسی به همراه مزایا و کاربردهایشان معرفی میگردد:
در این شیوه، افراد با شیوه سنتی کنترل دسترسی در نقاط ورودی، نظیر حضور نگهبان، مسئول پذیرش یا کارشناس خدمات مشتری، آشنا هستند. این افراد با شناسایی مراجعین و بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده، در مورد مجاز بودن یا نبودن ورود ایشان تصمیمگیری میکنند.
این روش معمولاً در اماکنی که جمعآوری اطلاعات از مراجعین دشوار است و نیاز به احراز هویت دقیق وجود ندارد، کاربرد دارد. به عنوان مثال، در نقاط پرتردد مانند سینماها، تئاترها و باغوحشها، فردی که پیش از ورود به سالن، بلیط خود را ارائه میدهد، نمونهای از این نوع کنترل دسترسی است.
در این سناریو، از ابزارهای مکانیکی برای ایمنسازی نقاط دسترسی بهره گرفته میشود. قفلهای استوانهای (سیلندری) به همراه کلید مناسب، نمونهای رایج از این نوع کنترل دسترسی هستند که اغلب در منازل مسکونی یا گاراژها مورد استفاده قرار میگیرند.
برای ساختمانهایی با الزامات امنیتی پیشرفته، کنترل دسترسی الکترونیکی به منظور ایمنسازی نقاط ورودی به کار میرود. این سیستمها معمولاً از فناوریهای احراز هویت بیومتریک مانند تشخیص چهره، اثر انگشت و کف دست، یا فناوریهای غیربیومتریک نظیر RFID، بارکد، NFC و رمزنگاری استفاده میکنند. این دستگاهها اغلب سوابق ورود و خروج افراد، شامل زمان و هویت، را ثبت و نگهداری مینمایند.
دو دسته اصلی سیستمهای دسترسی الکترونیکی عبارتند از:
* سیستمهای مستقل (Standalone): این سیستمها برای نقاط دسترسی که به صورت مجزا مدیریت میشوند، به کار میروند. در این حالت، دسترسی افراد بر اساس مجوزهایی است که قبلاً به دستگاه اعطا شده است. استفاده از اجزای مستقل، به ویژه در مکانهایی که اتصال سیمی یا زیرساختهای سنتی امکانپذیر نیست، راهکاری مؤثر برای پیادهسازی کنترل دسترسی محسوب میشود. این اجزا همچنین میتوانند در کنار سیستمهای آنلاین، بخشی از یک شبکه بزرگتر کنترل دسترسی را تشکیل دهند. ادغام نقاط دسترسی خارج از سایت نیز با این سیستمها تسهیل میشود. قفلهای الکترونیکی درب، نمونهای از این اجزا هستند.
* سیستمهای آنلاین: این سیستمها برای سایتهای بزرگتر با حجم تردد بالا طراحی شدهاند. این سیستمها از طریق سیمکشی به نرمافزار کنترل دسترسی مرکزی متصل میشوند و به دلیل تبادل اطلاعات آنی بین اجزا و نرمافزار، سطح بالایی از امنیت را فراهم میآورند. علاوه بر این، این سیستمها قابلیت اتصال به سایر سیستمها نظیر سیستمهای هشدار، کنترل آسانسور و غیره را دارا هستند.
در این روش، با ترکیب فناوریهای الکترونیکی و مکانیکی، امنیت افزایش مییابد. ابتدا سیستم الکترونیکی، کارت، کد یا سایر ابزارهای شناسایی را بررسی میکند و پس از تأیید، امکان استفاده از کلید مکانیکی برای باز کردن قفل فراهم میشود. این نوع سیستمها معمولاً در دفاتر با الزامات امنیتی بالا، ساختمانهای مسکونی لوکس و اتاقهای سرور به کار گرفته میشوند.
سیستمهای دسترسی فیزیکی، نقشی حیاتی در کنترل دسترسی و حفظ امنیت ایفا میکنند. حتی پیشرفتهترین قفلها و سیستمهای کنترل دسترسی نیز در صورت امکان عبور از موانع فیزیکی، کارایی خود را از دست میدهند. بنابراین، باید به جنبههای فیزیکی و ایمنی کلی در طراحی سیستمهای دسترسی توجه ویژهای داشت. نمونههایی از سیستمهای دسترسی الکترونیکی که برای حفاظت فیزیکی مورد استفاده قرار میگیرند عبارتند از:
* راهبندهای الکترونیکی
* انواع گیتهای الکترونیکی (شیشهای، سه تایی، تمام قد، نیم قد و غیره)
* درهای گردان
* قفلهای الکترونیکی
* و ...
در باره اکسس کنترل بیشتر بدانیم :
اکسس کنترل تشخیص چهره، فناوری پیشرفته با نور نامرئی
همه چیز در باره سیستمهای اکسس کنترل مدرن
10 شرکت برتر جهان در زمینه اکسس کنترل
5 راه بهره مندی صاحبان مشاغل از سیستم کنترل دسترسی
مزایای سیستمهای کنترل دسترسی ابری
تفاوت مفهوم اکسس کنترل ، احراز هویت و مجوز دسترسی